Hz. Ammar bin Yasir, İslam'ın ilk yıllarında ailesiyle birlikte iman eden ilk ailelerden biridir. Babası Yasir, Yemen'den gelip Mekke'ye yerleşmiş; annesi Sümeyye ise köle kökenli bir Türk'tür ve İslam'ın ilk kadın şehididir. Ammar, imanından dolayı Mekke'de en ağır işkencelere maruz kalmış, ailesinin gözleri önünde şehit edilmesine tanıklık etmiş, buna rağmen kalbinde Allah sevgisini hiç söndürmemiştir. Rasulullah'ın "Cennet üç kişiyi özler: Ali, Selman ve Ammar" şeklindeki müjdesiyle yücelttiği sahabelerden biridir. Bir keresinde müşriklerin zoruyla küfür sözleri söylemiş, kalbi imanla dolu olduğu için Allah tarafından bağışlanmıştır. Bu olay üzerine Nahl suresi 106. ayet inmiştir. Mekke'deki zorluklardan sonra Medine'ye hicret etmiş, Kuba Mescidi ve Mescid-i Nebevi'nin inşasında aktif rol almıştır. Maddi olarak fakir olmasına rağmen her zaman en ön safta yer almış, mescitleri taş taş üstüne koyarak değil, yüreğiyle imar etmiştir. Hz. Ali'ye olan derin bağlılığıyla bilinir. Hayatının sonuna kadar Hz. Ali'nin yanında olmuş, Sıffin Savaşı'nda 93 yaşındayken şehit olmuştur. Şehadetinden önce Rasulullah'ın "Seni isyankâr bir topluluk öldürecek ve son nasibin bir kase süt olacak" müjdesi gerçekleşmiş; sırtından yaralandığında bunu anlayıp sevinçle şehadete yürümüştür. Hz. Ammar, zühdüyle, sadakatiyle, imar ve ihya gayretiyle bir ömür davanın neferi olmuştur. İnşa ettiği mescitler ve yetiştirdiği talebeler sayesinde amel defteri kıyamete kadar açık kalacaktır.